Son zamanlar soylediklerime bakma n'olursun- II

Bir gece vakti, Ankara. 30'larinin ilk yarisinda, evli barkli kadin olan Koko Bruksel'deki kocasiyla Skype yapmaktadir:

J: Oh, yatiyor muydun? Neden yataktasin?

koko: Annemlere kustum, odamda oturuyorum.

J: (oldukca endiseli) Darling, ne oldu?

koko: (sinirli ve aglamakli) Bana ayirdiklari baligi da yemisler!

J: Darling...?! *xx?!@ Darling...?!@x@*?

Koko ve annesi Nata Vega'da alisveris yapmaktadir. Koko Network'ten 2 yil once aldigi guzelim elbisenin dortte bir fiyatina dustugunu ogrenir. Alip almamak konusunda kararsizdir, kocasini arar:

koko: Darling, benim su civit mavisi elbisem var ya, hani Network'ten olan, onun grisini outlette buldum. 500 TL'ye aldigim elbise 79 TL'ye dusmus ama alip almamak konusuna karar veremedim. Musriflik yapmak istemiyorum da..

J: (Ic cekerek) Illa bana soracaksan bari 500 TL'lik elbiseyi almadan once sorsaydin seksenligi degil! 

Evli bir feministin Adriana Lima-Bar Rafaeli karisimi asistanla imtihani

Kendimi sIk sIk J.'nin ofisine giderken giyecegim kiyafetleri hayal ederken yakaliyorum. Soyle fettan fettan. Gunlerdir gezip durdugum yerli yabanci alisveris sitelerinden alinmis. Yeniden almaya basladigim Cosmo vesair kadin dergilerinde gorduklerimden esinlenilmis. Bugun artik kendimden utandim. Demek ki evli kadinlarin genc, bekar ve guzel kadinlarin etrafinda hissettikleri huzursuzluk buymus- Ama simdi benimki de sanki biraz istisnai bi durum degil mi; kac kadinin kocasi eski bir model olan Rus kadinlarla hergun ayni ofiste calisiyor ki? Ayrica bu kocalarin kac tanesinin karilari gozlerini oyma mesafesinden binlerce km uzakta yasiyor? 

Bugunlerde eski bolumlerini izledigim Desperate Housewives (Umutsuz Ev Kadinlari) dizisi de duruma tuz biber ekti. Son iki sezonu gecen sene izlemistim; hani su Tom Scavo'nun Lynette'i baska bir kadin icin terkettigi sezon. Sonradan birlestiler birlesmesine de... Ilk iki sezonu izleyip Tom ile Lynette'in bize ne kadar benzediklerini; Tom'un J. ile ortusen noktalarini gormek beni inanilmaz huzursuz etti. J.'ye gunlerdir iskence ediyorum; "Tom Lynette'i terketti, onlarin evliligi bile zamana dayanamadi. Sonucta Lynette gibi ben de gercegim; gunluk hayatindayim, rutin isler yapiyoruz, kavga ediyoruz, kapris yapiyorum, kilo aliyorum, bunalima giriyorum, kilo veriyorum, yani tamemen etten kemiktenim. Ama dunyadaki tum o diger kadinlar ise birer fantezi. Tek gordugun guzellikleri, en hazir, en suslenmis, en neseli halleri. Tabii ki onlar cekici gelmeye baslayacak!" J.'nin tepkisi: "Lynette gercek degil. O bir drama, adi ustunde drama, seni seviyorum ve olene kadar seni sevecegim". Tom da Lynette'e hep bunlari soyluyordu, iyi mi? 

Bu siralar habire zavalli J.yi kiskandirmaya basladim. Cevremde bana asilan adamlarin hepsini anlatiyorum, adamcagizi kiskancliktan deliye ceviriyorum. Evet, yapiyorum ve hic de utanmiyorum. Yok, aslinda biraz utaniyorum. Evlilik de hayat gibi hepimizi benzer yollara sokup benzer duygularla ogutuyor iste..

Koko: 0 Evlilik: 1

"Umarim sizinki gibi mutlu, eglenceli ve bol gezmeli görmeli bir evliligimiz olur"

Aman Allahim! Beware what you wish for! 

Facebook'ta universiteden sevdigim ama sonrasinda gorusmedigim bir arkadasimin nisanlandigini gordum. Tabii tebrik ettim. Ozelden mesaj yazmis, sonunu da "Umarim sizinki gibi mutlu, eglenceli, bol gezmeli ve gormeli bir evliligimiz olur" diye bitirmis. Icimden ciglik attim resmen okuyunca, dehsete kapildim :) Yine de tabii Facebook'taki tum o "kuyrugu dik tutma" cabalarimin sonuc vermesine de sevinmedim degil- ben sosyal medya imaj danismanligi isine mi girsem ne?!

Malum, ben de evlilikle ilgili kimsenin konusmadigindan hep yakinir dururum. Evliligin askin son mertebesi ve nihai mutluluk makami olarak sunulmasina da inanilmaz ifritim-resmen bekarlari kekliyorlar. Dayanamadim, iki aya evlenecek olan arkadasima da bunlari soyledim: Evlilik dogru insanla yapildiginda dahi kolay ve engebesiz degil. Evlilik mutlak mutluluk hali de degil. Evlilik cok mesakkatli bir is. Hem de asik oldugun ve dogru olduguna inandigin birisiyle bile boyle. Esime cok asik oldugumu ama zaman zaman evliligin zorlugunun bizi aglattigini anlattim. Hicbir evliligin disaridan gorundugu gibi olmadigini, evlilik hayatinin cogunu b*ktan rutin seylerin ve islerin olusturdugunu soyledim. "Sen simdi bu soylediklerimin hepsini unut ve cok ama coook mutlu ol. Sadece zamani gelince, ihtiyacin oldugunda bunlari hatirla. O zaman ne demek istedigimi anlayacaksin" diyerek de bitirdim. 

Kiza ayip oldu biraz galiba ama cenemi tutamadim iste. J.'ye soyledim bu olani; daha arkadasimin bizimki gibi mutlu, neseli vs bir evlilik istedigini soyler soylemez J.'nin sinirleri bozuldu, gulmekten katilmaya basladi. Skype'in oyunu degilse gozunde yas bile gordugume yemin edebilirim! :)

Insan ne diledigine cok ama cook dikkat etmeli. Ozellikle de sozkonusu olan evlilik ise. 

Dogumgunu

Bugun 32 oldum. Iki senedir dogumgunlerimde hep huzunleniyordum ama bu seneki beni cok mutlu etti. Cok sevdigim bir aile dostumuz teyzecim Ankara'daydi. Ve tabii ki benim canim kocam da oyle. Annem falan hep beraber yemek yedik dun aksam- maalesef J. bu sabah erkenden geri dondugu icin kutlamayi dun yaptik. Yillar mi evlilik mi yoksa Bruksel mi bilmiyorum ama birseyler beni degistirmeye basladi. O cok sevdigim sasaali, civcivli kalabalik mekanlara suslenip puslenmelere girismiyorum artik. Hacettepe Universitesi Merkez Kampusu'nde Park Restaurant diye mutevazi ama harika ve huzurlu bir yere gittik. Mekan Ankara manzarali ve yemyesil. Heryerde minik ve tatli kediler. Calisanlari da o kadar sahiplenmis ki onlari, mamalarla besliyor, herbirini taniyor, onlarla oynuyorlar. Bunun icin de iki kere memnun oldum mekan seciminden yana. Ne yazik ki Hacettepe'nin yeni yonetimiyle galiba anlasamamislar kapatilacakmis. Ne yazik, o kadar nezih ve guzel ki... Neyse, guzel bir dogumgunuydu. Hem gulduk hem hayatimizdan cikanlari andik, agladik. 

 Yeni yasimi boyle basladigim gibi mutlu ve sevdiklerimle gecirmek nasip olsun.